Om jezelf hier te registreren op PPO.NU stuur een e-mail naar registraties @ ppo.nu dan krijgt u per kerende een registratie link in de mail. (Leden die al geregistreerd waren op het vorige Vbulletin forum, kunnen met de login en paswoord van toen ook hier inloggen)

Een open brief aan politiek den Haag

suzukisuzuki Livin' and Breathin' PPO
edited February 2011 in Politiek
Deze brief werd gepost op 1 van mijn favoriete websites, wil deze graag met jullie delen. Hij is wel 10 a4tjes......


Dag beste mensen in Den Haag. Zoals de titel van dit schrijven verraadt, is het hiernavolgende artikel voornamelijk bedoeld voor u, de zogenaamde volksvertegenwoordigers van Nederland. Ik – en met mij ondertussen steeds meer mensen – ben ervan overtuigd dat het maatschappelijke en sociale systeem waarbinnen wij ons bevinden, het slechts denkbare systeem is dat wij als mensheid ooit omarmd hebben. In dit bepaald niet korte artikel zal ik uitleggen en onderbouwen waarom dat volgens mij zo is en waarom wij als mensheid mijns inziens moeten kiezen voor een totaal andere aanpak, willen we sowieso nog zoiets als een toekomst hebben. Dat klinkt misschien dramatisch en… dat is het ook. Sorry. Op de manier waarop wij als mensheid met de Aarde en haar bronnen omgaan, veranderen wij deze prachtige planeet in beangstigend hoog tempo in een onleefbaar stuk steen. Maar laat ons bij het droeve begin beginnen.


De basis van alle ellende: oneindige economische groei en cyclische consumptie
Om te herleiden waarom wij ons als mensheid in de huidige exponentieel verslechterende toestand bevinden, is het een kwestie van kijken naar de verkozen prioriteiten van het systeem waarbinnen mensen leven. Je zou abusievelijk kunnen denken dat ons systeem bedoeld is om mensen een zo aangenaam mogelijk leven te verschaffen, aangezien dat wel is wat vaak door ditzelfde systeem gesuggereerd wordt. Niets is echter minder waar. In ons globale systeem tellen mensen eigenlijk niet echt mee, tenzij ze een bepaalde rol op zich nemen: die van producent of juist die van consument. En het liefst allebei. Het maakt daarbij trouwens niet uit of we te maken hebben met een dictatuur, een communistische samenleving of een zogenaamd democratische samenleving als de onze. Allemaal één pot nat. Heel erg zuur nat.


Ons wereldomvattende systeem draait niet om mensen, ons wereldomvattende systeem draait om “de economie”. Bijna alle processen binnen de samenleving zijn bedoeld om deze economie eeuwig te doen groeien. Ter verduidelijking: als we het over de staat van een land hebben, hebben we het dan over hoe de inwoners van het land zich voelen? Kijken we dan naar de hoeveelheid blijdschap en liefde die mensen zeggen te ervaren in hun leven? Nee. Dat doen we niet. We kijken naar de economische toestand van een land. Hoe is de stand van de inflatie? Hoeveel leningen hebben we als land nog lopen? Wat is het bruto nationaal product? Zijn er voldoende groeimogelijkheden voor onze economie of moeten we ons zorgen gaan maken? Et cetera, et cetera. Nergens wordt in deze vergelijking het welzijn van de mens meegenomen, laat staan het welzijn van de flora en fauna die ons verblijf op Aarde in eerste instantie mogelijk maken.


Alles draait om economische groei en in alle moderne samenlevingsvormen die onze aardkloot rijk is, staat deze groei dan ook logischerwijs centraal. Er is alleen een nogal grote “maar” te benoemen: oneindige economische groei is een illusie. Het is een werkelijk totaal onbegrijpelijke hersenkronkel van mensen die zich totaal gefocust hebben op het sprookjesverhaal waarop onze huidige globale samenleving gebaseerd is. De grondstoffen van de Aarde zijn beperkt. Zoals we allemaal weten, wonen we op een ronde bol van beperkte omvang en daarom kan ook iedereen zonder moeite verzinnen dat de grondstoffen die in en op deze bol te vinden zijn, een keertje op zullen raken. En als we wetenschappers mogen geloven, heeft de mensheid in 2030 behoefte aan een extra planeet. Ik kan u vast vertellen dat we die niet in een kleine twintig jaar gaan vinden. Het lijkt mij daarom wenselijk dat we ons gaan richten op een andere manier van omgaan met onze aardkloot. En het liefst een beetje snel, als dat mogelijk is. We hebben nogal wat in te halen.


Omdat alles in ons leven slechts om het verwezenlijken van eeuwige en oneindige economische groei draait, is het ook duidelijk dat mensen (en de eerder aangehaalde flora en fauna) eigenlijk helemaal niet in de grote vergelijking meegenomen worden. Niet interessant. Het streven is tenslotte om de economie te doen groeien en dan zijn zaken als menselijkheid, diervriendelijkheid of respect voor alles dat groeit en bloeit, totaal niet boeiend. Alles mag wijken voor het bizarre en wereldvreemde concept van oneindige economische groei en als u even terugkijkt in onze recente geschiedenis, zult u telkens zien dat alles ook daadwerkelijk moet wijken voor de aangeleerde ziekelijke obsessie met altijd maar meer.


Een goed voorbeeld van deze krankzinnige manier van omgaan met grondstoffen is te zien in iets waar bijna elke wereldburger waarschijnlijk al eens mee te maken heeft gehad: cyclische consumptie en het daarmee direct samenhangende begrip “geplande overbodigheid”. Ter verduidelijking: cyclische consumptie betekent het alsmaar moeten blijven consumeren van producten omdat anders de beoogde eeuwige economische groei niet haalbaar is. Aangezien deze groei alleen plaats kan vinden wanneer er dus alsmaar meer en meer geconsumeerd wordt, hebben fabrikanten van producten gekozen voor een speciale – en mijns inziens totaal krankzinnige – manier van handelen: men maakt producten zodanig dat ze niet lang meegaan of door technologische vooruitgang binnen zeer korte tijd “overbodig” worden.


Iedereen kent waarschijnlijk wel voorbeelden waarin geplande overbodigheid de hoofdrol speelt maar ter verduidelijking een voorbeeld uit mijn eigen situatie. Ik kocht ongeveer een jaar geleden een koffiezetapparaat van een bekend merk. Een mooi en strak ogend designexemplaar waarvan de verpakking mij beloofde dat ie perfecte koffie zou zetten en dat tevens voorzien was van allerlei handigheidjes die mijn leven op het vlak van koffiezetten nog vele malen makkelijker zouden gaan maken.


Na een maand of twee bemerkte ik echter al dat er iets niet helemaal lekker zat met mijn toch nog vrij verse aanschaf: het apparaat lekte als een bezetene en stond daarom continu te sissen en andere behoorlijk irritante geluiden te produceren. Mijn toch niet al te goedkope designapparaat bleek niets meer dan een hele geslaagde poging om een toestel te leveren dat het zo spoedig mogelijk weer zou begeven om daarna vervangen te worden. Ik heb het nog een poosje volgehouden en met allerlei omslachtige en uiterst onhandige manieren gepoogd alsnog een drinkbaar kopje koffie uit het apparaat te verkrijgen maar na een kleine drie maanden had ik het echt totaal gezien met het kreng. Op naar de vuilstort ermee.


En daar sta je dan. Bijna 100 euro betaald voor een apparaat dat uiteindelijk net aan drie maanden meegaat. En wat doe je dan? Naar de winkel rennen om maar weer een nieuw apparaat te kopen? Ja, dat is uiteraard wel wat onze moderne, ontwikkelde en beschaafde maatschappij van je verwacht, de economie dient tenslotte wel te groeien. Maar ik kon mijzelf niet meer tot dat niveau vernederen.


Zwaar geïrriteerd over deze zoveelste dolksteek van de corporatistische sector besloot ik daarom wat anders te gaan doen: een tweedehands koffiezetapparaat te kopen. Zo gezegd, zo gedaan. Met mijn geliefde Fischli ben ik afgereisd naar de lokale kringloopwinkel en ja hoor, daar stond ie: een droomkoffiezetapparaat. Een oerlelijk plastieken wit ding van naar schatting zo’n dertig jaar oud, zonder spannende foefjes om mijn leven “verder te vereenvoudigen”. Voor het overweldigende bedrag van maar liefst… één hele euro. Ik kan u met een groot gevoel van blijdschap vertellen dat ik nog dagelijks heel erg veel plezier van deze aanschaf beleef en dat het apparaat me nog geen seconde heeft teleurgesteld, al is het in de ogen van onze huidige samenleving een zwaar bejaard en daarom totaal achterhaald apparaat. De koffie heeft mij nog nooit beter gesmaakt.


Een ander voorbeeld waarin de behoefte om oneindige economische groei te verwezenlijken duidelijk naar voren komt is het naar mijn mening extreem denigrerende gedrag van een toko als Apple. Ik heb al eens vaker een artikel gewijd aan dit bedrijf maar aangezien ze nog steeds precies hetzelfde ranzige gedrag vertonen dat ze al jaren vertonen, leek het mij aardig om dit prachtige voorbeeld van hoe het volgens mij niet moet, nog eens te hanteren. Wat Apple doet (en ja, dit geldt absoluut voor veel meer corporaties maar bij de hippe boys van Apple valt het zo enorm op) is simpel: ze brengen producten op de markt die op het moment dat ze uitkomen al gigantisch achterlopen op technologische ontwikkeling. Hadden we in een echt normale en geestelijk gezonde maatschappij geleefd, dan hadden mensen dit als bizar en achterlijk bestempeld. Helaas. Niet in een maatschappij die volledig draait om het onmogelijk en krampachtig in stand houden van eeuwige economische groei.


In onze maatschappij is het volstrekt normaal dat Apple producten op de markt brengt die het ontbreekt aan basale functionaliteiten die op het moment van uitgave al lang en breed beschikbaar zijn. Mensen verdedigen dit gedrag zelfs omdat ze door ervaring simpelweg niet beter meer weten: alles binnen onze maatschappij, van politiek en “educatie” tot aan entertainment, vertelt ons continu dat cyclische consumptie de enige methode is die wij zouden moeten aanhangen om als land te kunnen blijven voorbestaan. Hoe cru dat het tegenovergestelde uiteindelijk het geval is: hoe erger de focus op cyclische consumptie, hoe sneller de toestand binnen onze globale samenleving achteruit rent. Hoe sneller we de Aarde leegroven, hoe eerder we als mensheid ten onder zullen gaan. Kijk om u heen en zie het gebeuren.


De functie van politiek binnen dit alles
Omdat mensen en de flora en fauna op onze Aarde helemaal niet centraal staan in het globale maatschappelijke systeem dat de mensheid op dit moment hanteert, is het ook absoluut niet verwonderlijk dat het politieke systeem dat wij kennen, ook totaal niet om het welzijn van mensen draait. Het doel van moderne politiek is altijd het vergroten van de onmogelijk haalbare eeuwige economische groei, waarbij de eventueel schadelijke effecten op bijvoorbeeld de mensheid, niet in de formule mee worden genomen. Wederom niet interessant.


Kijk voor voorbeelden van bovenstaande eens naar onze huidige Nederlandse maatschappij. Laten we bijvoorbeeld eens de situatie van de Ov-chipkaart nemen. Dat deze chipkaart het reizen van mensen niet makkelijker, goedkoper of praktischer maakt, dat hoef ik u ondertussen niet meer te vertellen, daar kunt u op internet of in oude media als kranten meer dan genoeg informatie over vinden. Dat deze chipkaart wel perfect is om “economische groei” te verwezenlijken, dat blijkt natuurlijk uit het feit dat we hier óók te maken hebben met “geplande overbodigheid”, al is het op een iets ander vlak.


Vanaf de vroegste ontwikkeling van de Ov-chipkaart roepen echte experts al dat de kaart een gigantisch drama gaat opleveren. Deze berichtgeving werd door politiek Den Haag echter volledig genegeerd omdat “de wet van economische groei” geldt: het uitbesteden van een project als implementatie van de Ov-chipkaart levert enorme aanbestedingen op voor het corporate bedrijfsleven. En aanbestedingen voor het bedrijfsleven, die zijn natuurlijk goed. Die kun je namelijk wederom in het plaatje van “economische groei” passen en aangezien er nou eenmaal niets belangrijker is, kies je daar als politieke en elitaire toplaag dan ook enthousiast voor.


Tot je een paar jaar verder bent en er door uitontwikkeling van het systeem weinig economische groei meer te bemerken is. En wat doe je dan? Logisch: je benadrukt de fouten (dan dus ineens wel) van de kaart en laat in mainstream media breed uitmeten dat het onding nu te misbruiken is waardoor er gevaren optreden voor… daar is ie weer, de economische groei. Als mensen nu en masse gaan zwartrijden, dan nekt dat natuurlijk de gewenste groei omdat er inkomsten misgelopen worden. Dus wat doe je als “betrokken” overheid? Dan ga je een “hersteltraject” in dat waarschijnlijk weer miljarden gaat kosten. Miljarden die weer richting de corporaties stromen die in eerste instantie de lekke kaart hebben geïmplementeerd. Op naar een nieuwe chip. Die daarna natuurlijk wederom gehackt wordt, waarna we weer een volgend “hersteltraject” in kunnen gaan. Et cetera, et cetera.


Een andere best briljante maar totaal denigrerende ontwikkeling die ook op het conto van economische groei te schrijven is, is de bizarre en irreële politieke focus op misdaad en vervolging daarvan. Het principe is megasimpel en daarom ook zo vreselijk effectief: noem als overheid iets “crimineel” of “illegaal” en je kunt er daarna economische groei mee verwezenlijken. Neem bijvoorbeeld een befaamd “probleem” als drugscriminaliteit. Politiek Den Haag probeert u achterstevoren te laten redeneren (“Criminaliteit is slecht en dus hard aanpakken die ellendelingen!”) maar u dient – we leven tenslotte in een totaal omgekeerde wereld – andersom te denken. Wanneer wordt iets “crimineel” genoemd? Zodra een overheid er dat label aan geeft.


Drugscriminaliteit bestaat niet in een wereld waarin drugs niet opzettelijk illegaal gemaakt worden. De beste oplossing voor het doen verdampen van drugscriminaliteit is dan ook logisch en door landen als Portugal reeds succesvol geïmplementeerd: legaliseer alle drugs. Harddrugs als alcohol, sigaretten en natuurlijk niet te vergeten het gigantische assortiment aan vreselijk verslavende middelen dat de farmaceutische sector voortbrengt, zijn om commerciële redenen wel volledig geaccepteerd maar alle andere drugs worden door politici bestempeld als “illegaal”. Alleen maar omdat door bestrijding ervan “de economie kan groeien”. Telkens weer hetzelfde verhaaltje.


Denkt u maar even mee: wat heb je nodig om zelfgecreëerde misdaad te bestrijden? Mankracht en middelen. “Mankracht” betekent natuurlijk het scheppen van banen (iets dat in de huidige moderne maatschappij altijd als positief gezien wordt, zelfs al zijn het totaal onwenselijke en mensonterende banen) en “middelen” betekent dat er weer bestellingen geplaatst kunnen worden bij het bedrijfsleven, dat vervolgens wederom zal zorgen voor de ondertussen befaamde economische groei.


Een andere vreselijke ontwikkeling waaraan door politiek en aangetrouwde corporaties stelselmatig aan toegeven wordt, is het voeren van oorlogen. Oorlog is echt een van de allerbeste manieren om “economische groei” te verwezenlijken. Eerst bombardeer je een land plat (wat miljarden kost aan wapens en bommen, miljarden waar bepaalde industrieën natuurlijk heel erg blij van worden) en daarna ga je dat land “weder opbouwen”, wat natuurlijk weer bakken met geld doet stromen richting corporaties als Halliburton en de Carlyle Group, om maar eens een paar monsterachtige toko’s bij naam te noemen.


Daarbij zorg je er tevens voor dat de landen die je plat bombardeert en vervolgens onder het mom van “vrijheid en democratie verspreiden” bezet, geheel “toevallig” ook nog eens rijk blijken te zijn aan grondstoffen zoals olie, gas en mineralen. Of natuurlijk – zie de vorige paragraaf – drugs. Want het mag overduidelijk zijn dat het ook nog eens extreem rendabel is om het gebruik van drugs dat je verboden hebt, wel zelf te faciliteren. Illegaal maken betekent namelijk ook nog eens dat de prijs van de producten tot bizarre hoogten stijgt. Met het verbieden van drugsgebruik sla je dus twee hele vette vliegen in één klap: je schept “economische groei” door bijvoorbeeld extra banen in de politiesfeer te genereren en aan de andere kant verdien je miljarden door zelf de distributie van verdovende middelen in handen te nemen. Dat overheidsorganisaties als de CIA al decennialang met de globale drugshandel in verband worden gebracht, is natuurlijk niet voor niets.


Met de naar schatting anderhalf miljoen doden in Irak is ook weer eens overduidelijk aangetoond hoe de moderne en beschaafde wereld handelt: mensen zijn totaal niet belangrijk. En daarom val je onder het mom van een leugen (“Dit land bezit levensgevaarlijke massavernietigingswapens!”) met een groep neo-kolonialistische vriendjes een regio binnen die economisch gezien verschrikkelijk rendabel en interessant is. In Irak was het natuurlijk de olie waar het om draaide, in het geval van Afghanistan gaat het naast olie vooral om mineralen en harddrugs. Om de bevolking van Irak te “redden” en “helpen” reisde het beschaafde Westen af naar het Gevaarlijke-Oosten om daar vervolgens geen massavernietigingswapens te vinden, maar wel zo’n anderhalf miljoen dodelijke slachtoffers achter te laten. Lekker “redden” en “helpen” is dat. Het mag weer duidelijk zijn: het gaat niet om mensen, het gaat om economische groei.


Nog een voorbeeld dat in de trant van oorlog voeren blijft: de door mij reeds breed uitgemeten aanschaf van 85 JSF-vliegtuigen. Wat heeft de bevolking hier exact aan? Hoe verbetert deze aanschaf de ecologische staat van onze aardkloot? Hoe verhogen wij precies onze beschaving door middel van het kopen van wat extra moordtuig? Wat moeten we er eigenlijk precies mee aangezien we het hier over aanvalsvliegtuigen hebben? Hebben we soms plannen om – beschaafd en ontwikkeld als wij Westerlingen zijn – weer onder het mom van een of andere leugen een land binnen te vallen en dit land vervolgens leeg te roven waarbij het uitroeien van de lokale bevolking mooi meegenomen is? Er is geen politicus die de aanschaf van deze vliegtuigen kan verantwoorden of zelfs goedpraten, en toch komen ze er. Het zoveelste teken aan de wand dat politiek totaal niet bezig is het met verwezenlijken en honoreren van de wensen van haar bevolking, maar puur en alleen met het stimuleren van de ondertussen beruchte economische groei.


Zou je als politicus daadwerkelijk het beste met de mensheid voorhebben en niet slechts bezig zijn met het veiligstellen van je eigen carrière en hachje, dan kies je ervoor om het politieke systeem dat wij kennen als lepra te mijden. Zoals ik reeds overduidelijk heb omschreven is dit politieke systeem er niet voor mensen maar voor de gedachtekronkel genaamd economie. Zou je als politicus daadwerkelijk het beste met mensen voorhebben, dan kies je voor duurzaamheid. Afgelopen week werd maar weer eens pijnlijk duidelijk dat dat totaal niet is waar onze politieke kliek mee bezig is: duurzaam is namelijk te duur. Het kost teveel en daarom moeten we niet voor duurzaam willen kiezen. Totaal krankzinnig natuurlijk. Niet-duurzaam produceren is na verloop van tijd exponentieel veel duurder dan nu al daadwerkelijk duurzaam gaan produceren. We sterven er namelijk door uit. En dat gooit de carrièreplanning van politieke tijgers natuurlijk flink door de war. Iets waar men dan helaas weer niet bij stil staat. Of stil bij wil staan. Onbegrijpelijk maar waar.


Politiek: geïnstitutionaliseerde misdaad
Hoe noemen we iemand die mensen vermoordt? Een moordenaar. Hoe noemen we iemand die heel veel mensen vermoordt? Een massamoordenaar. Hoe noemen we iemand die heel veel mensen vermoordt maar dat in opdracht van politici doet? Een held of een vrijheidsstrijder. Soldaten zijn ook massamoordenaars maar aangezien zij helpen de gewenste economische groei te verwezenlijken, is er spontaan geen enkel probleem met het plegen van zaken als genocide en wordt dit soort type massamoordenaars op handen gedragen en vaak ook nog eens beloond met allerlei onderscheidingen.


Onze huidige politiek gaat uit van een hiërarchisch opgebouwd systeem dat alleen kan bestaan door gebruik te maken van geweld. De mensen bovenin dit systeem hebben de macht over alle mensen die “lager” in het systeem vallen, aangezien de toplaag beschikt over een zogenaamd geweldsmonopolie. Doet de rest van de bevolking niet wat deze toplaag wenst, dan worden de knokploegen (politie of eventueel het leger uit de inleidende paragraaf hierboven) erbij geroepen om bijvoorbeeld het met geweld afgedwongen abonnementsgeld – ook wel eens belasting genoemd - op te halen.


Er is geen burger die hier ooit vrijwillig voor gekozen heeft (hierover straks nog wat meer), iets dat je in een zogenaamde beschaafde en moderne samenleving als “best wel frappant” kunt typeren. Onze samenleving draait volledig om dwang en het uitoefenen van geweld en dat is ook exact waarom wij zo vreselijk veel geweld, misdaad en dwang om ons heen zien. Je krijgt wat je zaait. Mensen hebben bijna geen vrije keuzes meer binnen onze moderne samenleving, ze worden continu gedwongen bepaald gedrag te vertonen en dat gaat zich onvermijdelijk wreken.


Je wordt geboren en aangezien systemen als “educatie” (het lukt mij helaas nog steeds niet om de aanhalingstekens achterwege te laten) ervoor zorgen dat je vanaf kinds af aan ingeprent wordt dat onze maatschappijvorm de enige echte optie is, leven heel veel mensen ook in de illusie dat dit daadwerkelijk het geval is. Het omgekeerde is echter waar. Alles kan, als je maar wilt.


“Educatie” wordt in onze samenleving ook gedreven door de schreeuw om oneindige economische groei. Wat je dus als land wenst is dat je brave consumenten/producenten kweekt die zich zonder morren aan zullen sluiten bij het stompzinnige systeem dat slechts voor een minieme en elitaire groep echt werkt. Je verkondigt als politicus daarom ook met droge ogen dat het vijf dagen per week werken volstrekt normaal is en dat het helemaal niet vreemd is dat je als mens meestal werk verricht dat totaal overbodig is (bijvoorbeeld werk dat alleen maar in het kader staat van faciliteren van economische groei zoals reclame en marketing).


Je blijft als “bestuurders” van een land hameren op de noodzaak van banen en de creatie van banen terwijl op dit moment zo’n 75 procent van al het werk dat nog door mensen gedaan wordt, al lang en breed (en veel beter) door machines gedaan zou kunnen worden. Voor zover dat werk sowieso in de eerste plaats echt nodig was. Daarbij zijn politici meesters in het opzetten van oogkleppen en het negeren van geschiedenislessen. Kijk terug in de geschiedenis en wat ziet men op het vlak van economische en industriële ontwikkeling? Het alsmaar verder opkomen van “technologische werkloosheid”.


Eerst was het de agrarische revolutie die het door mechanisatie mogelijk maakte om land veel eenvoudiger te bewerken en daarmee hele groepen mensen direct zonder werk achterliet. Vervolgens was daar de industriële revolutie waardoor weer grote groepen mensen zonder werk kwamen te zitten. En nu hebben wij een digitale revolutie die uiteindelijk nog meer mensen zonder werk zal doen komen te zitten. Mensen die vroeger nog konden schuiven van “vakgebied”, maar waarvoor tegenwoordig echt geen ruimte meer te vinden is. Technologische werkloosheid zal er op relatief korte termijn voor gaan zorgen dat zeker 90 procent van de gehele wereldbevolking zonder werk komt te zitten. En wat gaan we dan doen als we alleen maar bezig zijn met het verwezenlijken van economische groei? Vertelt u mij dat eens, beste politici dezer wereld?


Aangezien politici zich zoals ik hiervoor beschreven heb alleen bezighouden met het stimuleren van economische groei en zich niet branden aan dingen die mijns inziens echt belangrijk zijn (zoals het voortbestaan van de gehele planeet), kan ik niets anders doen dan concluderen dat we hier met zwaar psychopathische misdadigers te maken hebben. Mensen die ook best eens iets verder zouden kunnen kijken dan hun volgende politieke termijn van vier jaar, maar er naar mijn mening opzettelijk voor kiezen om oogkleppen op te zetten en zodoende de hele samenleving in sneltreinvaart op een blinde muur af te doen racen.


Mensen die er opzettelijk en bewust voor kiezen om zich niet met zaken bezig te houden die daadwerkelijk belangrijk voor iedereen zijn, die deel ik zoals ik hiervoor reeds aangaf zonder problemen in de categorie “zwaar psychopathische misdadigers” in omdat ze naar mijn mening geen aanspraak maken op welke andere titel dan ook. Het zijn geesteszieke mensen die schijnbaar niet eens doorhebben (of door willen hebben) dat het gedrag dat zij vertonen ervoor zal zorgen dat ook hun eigen (klein)kinderen uiteindelijk in een onleefbare wereld komen te leven. Stuitend egoïsme van de hoogste orde. Totale krankzinnigheid.


Deze politici bevinden zich ongeveer op de hoogste laag binnen onze hiërarchisch vormgegeven maatschappij. Zij regelen dus ook zaken als controle, terwijl zij door hun positie in deze hiërarchie natuurlijk zelf helemaal niet onderworpen zijn aan welke vorm van controle dan ook. Daarom is het ook volstrekt normaal dat ons ministerie van Justitie (de nieuwe huichelachtige naam van dit ministerie maakt mij misselijk en die weiger ik dan ook te gebruiken) zichzelf totaal niet aan welke wetgeving dan ook hoeft te houden en daarbij ook nog eens geen enkel bewijs voor cijfers die zij naar buiten brengt en hanteert om haar gedrag goed te praten, hoeft te leveren. Geen controle van de controleurs en dus is het wederom kat in het bakkie om alle zelfgeschapen regelgeving met voeten te treden. Wat dan ook steevast gebeurt.


“Wie niets te verbergen heeft, heeft niets te vrezen.” Een gevleugelde uitspraak van politici waar zij veelvuldig gebruik van maken zodra het volk weer eens begint te zeuren over verregaande privacyschending en onpasselijk makende bemoeizucht vanuit overheidswege. Echter, zodra de politiek zelf iets te verbergen heeft (en dat is nogal eens het geval), dan is het opeens geen enkel probleem om iets verborgen te houden. Dan krijgt het ineens het label “staatsveiligheid” of iets in die richting. Dat die “staatsveiligheid” in dit geval absoluut niet met de bevolking te maken heeft, dat mag ondertussen hopelijk wel duidelijk zijn.


Zodra politieke hoogvliegers iets geheim proberen te houden, dan kunt u er direct vanuit gaan dat dit te maken heeft met de ondertussen doodziek makende economische groei of het bevoordelen van de corporate sector (stiekem ook weer economische groei natuurlijk), waarbij de belangen van de burgers ernstig geschonden worden. Anders was het natuurlijk in eerste instantie helemaal niet nodig om iets “verborgen” of “geheim” te houden. Als u een politicus de volgende keer weer hoort spreken over de noodzaak tot geheimhouding kunt u er van uitgaan dat u zwaar benadeeld wordt, terwijl u natuurlijk zoals altijd wel mag opdraaien voor de gemaakte kosten. Iemand moet tenslotte die eeuwige economische groei financieren… Ultiem vernederend.


Politici zijn mijns inziens helaas niets meer dan laffe misdadigers of op zijn best zwaar psychisch labiele mensen die een totaal verziekt systeem gebruiken om hun eigen leventjes zo aangenaam mogelijk te maken. Politici die zeggen zich bezig te houden met het verbeteren van de toestand van de mensheid of Moeder Aarde zijn de grootste leugenaars die je kunt vinden. Politiek dient om economische groei te kunnen faciliteren en heeft niets – ik herhaal: niets – te maken met het verbeteren van de levensomstandigheden van mensen, flora of fauna. Helemaal niets. Politiek is slechts een bedrijfstak die ook alleen maar draait om zoveel mogelijk geld verdienen, vergroten van winsten en het plannen van je carrière. Om nog meer geld te kunnen verdienen.


En het wordt zelfs nog zieker: terrorisme, oorlog en misdaad zijn facetten van onze samenleving die essentieel zijn voor politici om te kunnen blijven doen wat ze al tijdenlang doen. Terrorisme, oorlog en zelfgeschapen misdaad zijn nodig om de suggestie van economische groei te wekken en zolang wij als mensheid met dit huidige en totaal verziekte politieke systeem te maken hebben, kunnen we er dan ook zonder twijfel vanuit gaan dat zaken als terrorisme, oorlog en misdaad alleen maar zullen blijven toenemen. We moeten tenslotte wel blijven groeien.


Zelfs al is er in werkelijkheid amper sprake van zoiets als terrorisme (althans, in de vorm waarin overheden en corporaties het aan hun volk proberen te verkopen, staatsterrorisme of neo-koloniaal Westers terrorisme zijn natuurlijk wel aan de orde van elke dag), dan nog weten politici altijd hun wensen door te drukken waardoor de bevriende corporate sector zich zonder problemen weer kan verrijken aan het implementeren van systemen als bodyscanner-oplossingen of het volplempen van Nederland met “camera’s ter bevordering van de veiligheid”. Het gaat alleen maar om de centen en heeft nagenoeg niets met menselijke belangen te maken. Alleen met de menselijke belangen van een heel klein groepje elitaire machtswellustelingen dat door toedoen van onze wereldomvattende politieke systemen nog steeds de touwtjes in handen heeft.


Ons totaal verknipte “rechtssysteem”
Er zijn maar weinig mensen die er bij stilstaan (mede door de overdosis aan compleet onzinnige informatie waarmee de doorsnee burger dagelijks gebombardeerd wordt), maar ons rechtssysteem is helemaal geen rechtssysteem. Het heeft namelijk slechts één fundament en dat is geveinsde superioriteit van bepaalde mensen. Deze superioriteit geeft individuen schijnbaar het recht om vervolgens het eerder reeds aangehaalde geweldsmonopolie te mogen gaan beheersen. Dat is natuurlijk helemaal geen rechtssysteem, dat is een onrechtssysteem.


Politici, koningen, dictators, presidenten of wat je allemaal nog meer voor labels kunt verzinnen, zijn ook maar gewoon mensen. Met precies dezelfde wensen en angsten. Alleen hebben zij hun geveinsde superioriteit mee. Die wordt namelijk door een heel groot gedeelte van de wereldbevolking zonder enig morren geaccepteerd. Stel u zelf echter deze simpele vraag: “Wie is er nou precies de baas over alles?” en na een individuele korte brainstormsessie kan het antwoord niet anders dan kraakhelder zijn: helemaal niemand. Er zijn geen absolute bazen, bazen bestaan alleen tussen onze oren als we ze toestaan deze mentale ruimte te bezetten. Als je toch per se één absolute baas zou willen aanwijzen, dan is “de Natuur” wat mij betreft de beste keuze. En ik krijg nou niet echt het idee dat wij ons massaal als arbeiders voor deze natuur lijken in te zetten. Het tegendeel is eerder het geval.


Mensen kunnen alleen elkaars baas worden als beide partijen besluiten deze gedachteconstructie vrijwillig aan te gaan of wanneer er sprake is van gewelddadige onderdrukking zoals bij bijvoorbeeld slavernij. Een volgende simpele vraag die hier uit voort vloeit: “Heeft u er in uw leven ooit bewust voor gekozen om tot onderdaan van de staat Nederland benoemd te worden?” Een beetje naïeve vraag natuurlijk, want ik weet het antwoord al: nee, dat heeft u niet. Het wordt als vanzelfsprekend geacht dat je, wanneer je op “Nederlands grondgebied” geboren bent, je ook direct door de dictatuur die Nederland is, geassimileerd laat worden. Dat is belachelijk. Elk mens is zijn eigen baas en kan daarom onmogelijk door middel van een bizar verzinsel als een “impliciet sociaal contract, voortvloeiend uit een geboorteakte” geketend worden aan een totaal fictieve rol als “burger van Nederland”. Alleen is voorgaande wel precies wat er al veel te lang gebeurt.


Door overheden wordt er in discussies over de legitimiteit van ons (rechts)systeem (als je al zover komt natuurlijk) vaak met de geboorteakte gezwaaid als bewijs dat jij je als arbeider voor de BV Nederland dient op te stellen. Wederom de omgekeerde wereld. Geboorteaktes zijn een bizarre uitvinding (“er moet op papier staan dat ik besta, mijn lijfelijke aanwezigheid is klaarblijkelijk niet genoeg”) van een ziek systeem. Een uitvinding die mensen omtovert van wezens van vlees en bloed in onderpanden voor in de toekomst nog te maken schulden bij de bancaire sector. En deze geboorteakte zou dan dus het bewijs zijn van de legitimiteit van onze onderdrukking? Laat me niet lachen.


Mijn ouders zijn ooit gedwongen een geboorteakte in te vullen maar het document heeft geen enkele waarde aangezien contracten alleen gelden tussen twee direct betrokken partijen. De opmerking dat je wanneer je geboren bent niet kunt beslissen of je wel of niet “Nederlander” kunt worden is wat mij betreft valide te noemen maar leidt wel tot de volgende vraag: “Wanneer kan ik er dan wel voor kiezen om er afstand van te nemen?” U raadt het al, er is helemaal geen mogelijkheid om afstand te doen van uw Nederlander-zijn. Alleen als u ingeschreven staat bij een andere boerderij waarvan de toplaag u vervolgens weer kan gaan benadelen, misbruiken en leegzuigen. Hoe kan het ook anders.


Ik walg van geweld. Maar ik betaal mij net als elke andere brave burger in dit land werkelijk scheel aan militaire onzin. Van huichelachtige Afghanistan-missies tot aan het in de lucht houden van volstrekt overbodig moordtuig, elke keer draag ik daar geheel onvrijwillig aan bij. Ik word tevens bepaald niet vrolijk van implementatie van initiatieven waarvan een kind bij voorbaat al kan inzien dat ze gedoemd zijn te mislukken. Toch betaal ik met elke euro die ik verdien mee aan het onderhouden van stompzinnige en geldverslindende “oplossingen” waarop ik totaal niet zit te wachten. Internetfilters, lekke reissystemen, totaal doorgeslagen camerabewaking en steevast redden van instituten die juist de bron van nagenoeg alle ellende zijn, de lijst van voorbeelden is eenvoudigweg beangstigend qua lengte.


Ik ben van de overtuiging dat alle mensen gelijkwaardig zijn. Ik betaal me echter wederom scheel aan het in stand houden van zoveel mogelijke ongelijkwaardigheid door middel van bijvoorbeeld politieke partijen. Daar zijn ze weer. De (uiteraard) door burgers gefinancierde clubjes van betweters die ook maar gewoon bestaan uit mensen zoals u en ik maar die door een of andere kronkel in hun hersenpan (en de instemming van nagenoeg de gehele bevolking) het recht hebben verworven om wel eens even te gaan vertellen wat de rest van het volk moet en zal gaan doen.


Subsidies en uitkeringen? Donder daar eens heel snel mee op. Ik regel mijn eigen zaakjes of ik regel mijn eigen zaakjes niet. Verantwoordelijkheid. Waarom zou ik verwachten dat andere mensen die ik totaal niet ken mij gaan zitten financieren om mijn hobby uit te voeren (in het geval van subsidies) of nog gekker, mij gaan onderhouden omdat ik in deze totaal verziekte samenleving geen werk kan vinden? Hi-la-risch. Wel wat problematisch en jammer dat van mij wel verwacht wordt dat ik bovenstaande doe. Sterker nog, het wordt zelfs afgedwongen. Met de dreiging van opsluiting en geweld. Waarmee ik weer bij mijn eerdere punt uitkom: ik wil daar helemaal niet aan meedoen. Hou eens even heel snel op. Maar ik moet. Omdat mijn ouders onder dreiging een geboorteakte hebben ingevuld. Totaal krankzinnig maar volledig geaccepteerd; het zoveelste duidelijke signaal van de uiterst barre toestand waarin de mensheid zich op dit moment bevindt.


In ons landje is het natuurlijk nog veel gekker, mocht u het nog niet weten: wij zijn onderdanen van Beatrix. En hoe hard politiek Den Haag u ook probeert te vertellen dat zij slechts een ceremoniële rol heeft, het tegengestelde is waar. Pakt u er anders even wat wetboeken bij en lees die door. Beatrix heeft bij de gratie Gods het recht gekregen om mensen die op het grondgebied “Nederland” geboren worden, tot haar veestapel te rekenen en vanuit die verwrongen gedachte is de politieke hiërarchie zoals wij die kennen, ontstaan. Maar er schuilt werkelijk geen enkele legitimiteit in dit hele verzinsel. Het werkt alleen als mensen vrijwillig besluiten zich voor de gek te laten houden. En helaas, dat doen ze. Ze weten tenslotte niet beter.


Beatrix is absoluut niet de baas over wie dan ook. Alleen over zichzelf, althans, dat hoop ik voor haar. De mensen in Den Haag hebben helemaal niets te zeggen over uw leven en de inrichting daarvan omdat u geen vrijwillig contract met deze mensen aangegaan bent waarin u aangeeft dat u het grootste deel van uw inkomen (en uw gevoel van trots en eigenwaarde) afstaat aan deze groep van graaiende luilakken. Het bestaan van dit contract wordt echter als volstrekt “normaal” gezien, terwijl het dat totaal niet is. Trek deze lijn iets verder door en het mag duidelijk zijn dat er ook helemaal niemand aanspraak kan maken op het grondgebied dat “Nederland” genoemd wordt. We kunnen hoogstens aanspraak maken op tijdelijke bruikleen en hopen dat de Natuur ons goed gezind is. Meer kan echt niet.


Onze ziekelijke focus op eeuwige economische groei heeft nagenoeg alle bewoners van deze aardkloot verblind en daarom is het ook volkomen geaccepteerd (zelfs in de anarchistische/libertarische scene) dat er zoiets vreselijk deprimerends als “bezit” of “eigendom” in onze hersenen bestaat. Op de een of andere manier kunnen heel veel mensen zich wijs maken dat iets “van hun is”. Wat natuurlijk wederom complete onzin is. Je kunt het “van jou” noemen zolang je leeft maar daarna is het sowieso niet meer van jou, net zoals het voordat jouw leven begon ook niet van jou was. Je hebt er in je leven gebruik van gemaakt maar het is nooit jouw bezit of eigendom geweest. Dat noemt men nou bruikleen.


Mensen die iets met eigendom en bezit hebben, hebben vaak juist heel erg weinig met zaken als diefstal. Althans, dat houden ze zichzelf voor. Eigenlijk doen ze echter precies hetzelfde als waar ze zo op afgeven: ze beroven een levende entiteit. Een entiteit waarvoor de begrippen eigendom en bezit in dit geval wel opgaan; de entiteit genoemd Moeder Aarde. Als je het heel sec bekijkt is er dus geen menselijk bezit of eigendom (op individuele gedachten na uiteraard) dat in eerste instantie niet gestolen is van Moeder Aarde, een levend en bruisend organisme. Er kan daarom volgens mij alleen maar sprake zijn van bruikleen, aangezien alle materialen en grondstoffen voor welk object dan ook altijd van Moeder Aarde afkomstig zijn en er altijd weer naar terug zullen keren. Niemand kan daarom naar mijn mening claimen de eigenaar van welke fysieke bezitting of locatie dan ook te zijn. Alleen mensen die ze niet helemaal op een rijtje meer hebben natuurlijk, en daar blijken er dan best wel wat van rond te lopen.


Politici zijn natuurlijk uitgesproken vertegenwoordigers van onzin als eigendom en bezit, beginnend bij de illusie van de natie Nederland. Iets dat mijn visie aangaande politici (die je naar mijn mening dus net zo goed Maffioso zou kunnen noemen) alleen maar versterkt. Ze spelen mee met de farce van het tot op het bot verziekte systeem omdat ze er zelf ietsjes beter van worden. Op zich een primair gegeven dat we bij veel mensen terug zullen vinden maar dat bij mensen van het geslacht homo politicus in ieder geval tot ultiem levensmotto is verheven. Tel daarbij op dat deze mensen vreselijk veel macht in hun schoot geworpen krijgen en de conclusie is zonneklaar: dat kan nooit en te nimmer goed gaan. En inderdaad, dat gaat het ook niet.


Concluderend
Terwijl er wereldwijd miljoenen mensen sterven door hongersnood, praten onze politici liever over het verhogen van de maximumsnelheid naar 130 kilometer per uur. Terwijl Moeder Aarde in hoog tempo leeggeroofd en vernietigd wordt, praat Den Haag de bevolking liever totaal ongefundeerde angst in de vorm van de Mexicaanse Griep aan waaraan door de farmaceutische industrie wederom bakken met geld verdiend worden. Terwijl iedereen op zijn of haar klompen aanvoelt dat oorlog altijd onwenselijk is, ramt de politieke toplaag er toch weer het voortzetten van de plundermissie in Afghanistan doorheen. Politiek is ons enkeltje richting totale vernietiging en willen we als mensheid enige kans op overleven hebben, dan zal het zo snel mogelijk de deur uit moeten.


We gaan met zijn allen naar de kloten maar het enige waar we mee bezig zijn is het alsmaar bevorderen van economische groei, de bron van nagenoeg alle ellende die wij in onze levens ervaren. We voeden enthousiast en vol overgave de kanker die ons zal verteren. We zetten mensen op voetstukken en geven deze mensen vervolgens ook nog eens het recht om onze levens te vernietigen, alleen maar omdat ons van jongs af aan geleerd is dat “dat zo hoort”. Wat in een educatiesysteem dat ontworpen en geïmplementeerd wordt door dezelfde op voetstukken geplaatste mensen dan natuurlijk weer niet heel erg vreemd te noemen is. Wel heel erg ziek.


Willen wij enige kans op overleven hebben, dan zullen we op korte termijn aan de slag moeten met een voor de gemiddelde burger volstrekt nieuw systeem waarin eigen verantwoordelijkheid de hoofdrol speelt. Met democratie als uitgangspunt is helemaal niets mis, zolang de vertegenwoordigers binnen zo’n democratie maar wel daadwerkelijk op de koffie gaan met de mensen die zij vertegenwoordigen. Democratie zonder directe persoonlijke band vervalt altijd in het corporatistische gegraai en de machtsspelletjes waaraan we nu ten onder gaan en daarom is de enige oplossing verregaande decentralisatie van wat we nu “de macht” noemen. Terug naar samenlevingen waarin mensen elkaar echt kennen en daarom daadwerkelijk voor elkaar kunnen en mogen spreken. Weg met de onpersoonlijke en corporatistische democratie zoals wij die nu kennen.


Deze vorm van democratie die wij op dit moment hanteren is een lachertje aangezien de bedrijfssector politiek zoals hiervoor duidelijk beschreven is altijd kiest voor geld boven mensen. Elke participatie aan dit systeem is daarom ook participeren aan het spoorslags uitroeien van de eigen soort. Politici zijn priesters van het nieuwe religie waarvan zelfs zichzelf die-hard noemende atheïsten volgelingen van blijken te zijn: het Consumentisme. Een religie dat nog vele malen schadelijker is dan alle bestaande religies bij elkaar en uiteindelijk zal zorgen voor de totale ineenstorting van onze wereldmaatschappij waarbij de kans groot is dat we de rest van de inheemse bewoners van deze aardkloot in onze doodsmak meesleuren. Geloven in een inherente goedheid en superioriteit van overheden en politici is als geloven in hetzelfde soort denigrerende veemanagement-technieken waar reeds hele heilige geschriften mee volgeschreven zijn.


Ik heb er zelf bewust voor gekozen om kinderloos te blijven en ben door mijn voorliefde voor doemscenario’s op het allerslechtste ingesteld maar hoe anders ligt dat bij de gemiddelde bewoner van deze aardkloot… Hoe wil men hun kinderen precies op gaan voeden in een wereld die nu al totaal vernietigd wordt door slechts op programmering beruste hebzucht en waanbeelden als oneindige economische groei? Hoe kunnen politici die zich zogenaamd inzetten voor het volk zich totaal niet bezighouden met de echte – duurzame – belangen van ditzelfde volk? Waarom kiezen deze mensen – die zelf vaak ook kinderen hebben – ervoor om hun en onze toekomst hoe dan ook te verzieken door te focussen op een terminale gedachtekronkel van een minieme minderheid?


Ik denk dat ik in de voorgaande 10 A4-tjes een duidelijk beeld geschapen heb van het volstrekt krankzinnige systeem dat de mensheid op dit moment hanteert om zichzelf zo snel mogelijk te vernietigen. Een echte oplossing ligt echter binnen handbereik en begint met het bij de wortel uitroeien van het politieke stelsel zoals dat nu gebruikelijk is, om vervolgens te kiezen voor een vorm van gedecentraliseerde en persoonlijke democratie. Zodra mensen hun eigen verantwoordelijkheden weer onder ogen durven en willen zien is er een mogelijkheid dat we er met zijn allen wat prachtigs van maken.


De potentie is er.


Nu de wil nog.

Comments

  • PPO-SystemsPPO-Systems PPO Burner
    edited February 2011
    Te veel tekst voor vanavond ;), bron vermelding ?
  • wodanwodan Super Moderator
    edited February 2011
  • Man@workMan@work Livin' and Breathin' PPO
    edited February 2011
    Ik sluit me bij Jacquel aan;

    Politiek is zeg maar niet echt mijn ding. (vrij naar Paulien Cornelisse(n))

    Nog ff een slaapmutsje en dan heerlijk horizontaal.
  • Tim Livin' and Breathin' PPO
    edited February 2011
    Suuz,

    Veel klopt wel, maar welke partij ga je stemmen om dit te verwezelijken?

    Niet stemmen?

    Tim
  • suzukisuzuki Livin' and Breathin' PPO
    edited February 2011
    Stom dat ik er idd de bron niet bijgezet heb.
    Op Vrijheid. Maar dan ook echt. staan veel leuke stukjes.

    Ikzelf stem altijd partij voor de dieren.

    En een anarchist doet niet aan politiek, als ik bijvoorbeeld het journaal of nieuwsuur zie, lach ik me een breuk om die politieke prutsers. De tijd dat ik me er druk over maakte ligt ver achter mij. Ik draag gewoon zo min mogelijk bij aan het systeem.

    gr Ton
  • Tim Livin' and Breathin' PPO
    edited February 2011
    Naar Suzuki,

    Dan verandert het nooit, behalve als er ooit een revolutie komt. Zelfs dan zullen er weer bloedzuigers en machthebbers opstaan.

    T
  • NiekNiek Super Moderator
    edited February 2011
    Ja, dat is wat met mensen. Het apegedrag zit er zo ingebakken, dat er altijd baasjes en onderbaasjes moeten zijn. Op welk nivo we ook leven, het blijft slavernij. us zelfs mooie stukjes schrijven: het helpt niet. Het enige advies wat ik kan geven: volg je eigen geweten en FTS
    Niek
  • easy ridereasy rider PPO Junkie
    edited February 2011
    OK, leuk stukje. Voor mij op vele punten oude informatie maar toch ook wel weer ogen openend.

    Maar dan nu: DE OPLOSSING. Ehhhhh, ja die wordt lastig. Anarchie willen en overal tegen aan schoppen gaan niet werken.

    De auteur van het stukje lijkt zelf wel een politicus. Overal een mening over hebben, die te pas en onpas ventileren, en dan vervolgens niet met een gestructureerd idee komen hoe het ook anders kan.
  • suzukisuzuki Livin' and Breathin' PPO
    edited February 2011
    Het is zoals Niek zegt:)
    FTS

    @Tim, de gedachte dat je heersers nodig hebt is een verkeerde.
    Ook zie ik in mijn dorp nooit politie, maar toch breekt er geen chaos uit.
    Mensen zijn van oorsprong positief, echter deze maatschappij haalt het slechtste uit mensen naar boven. Bijvoorbeeld op het werk, waar je alleen bezig bent met concurreren met je collega's. En dat begint al bij de sollicitatie procedure.

    gr Ton
  • furyfury Livin' and Breathin' PPO
    edited February 2011
    De man in kwestie gaat mss wat ver in de manier waar mee hij het zegt....maar men kan niet ontkennen dat het eigenlijk wel zo is. Jullie hebben ook al gemerkt dat ik best nogal sceptisch sta tov onze huidge overheid en maatschappij. Idd alles wil men weten, koste wa kost (Want de burger betaald het toch zelf!) Overal camera's, alles wordt getapt, mee gelezen, opgeslagen, geregistreerd etc... Alles wat u zegt, doet, sch ijt, beweegt of bekan denkt kan en zal tegen u worden gebruikt.....zoiets dan toch... Behalve als je idd zo'n grote boef bent ..corporate of politica.... tuurlijk ook daar zijn goeie mensen...maar men wordt toch vaak in de corrupte sleur meegesleept. Mensen zijn een kuddedier..we volgen veels te braaf...zelfs al zouden we zelf in Den Haag komen, dan zouden we wrs nog teveel volgen en zelf ook zo worden.
    Theeft me ff gekost..maar heb de brief dan toch eindelijk af kunnen lezen.

    Greetz!
Sign In or Register to comment.